نوشته های برچسب گذاری شده با ‘ نعمت الله سعیدی ’

می‌ترسم آن دنیا خدا آدم را ببخشد، اما شرمندگی بیچاره‌اش کند.

من چه دارم که بگذارد این‌جا بمانم بی‌وتن از تمام زمین بی‌نصیب است جاده فرسود چشم‌انتظارم شیعه هر جا که باشد غریب است. بعضی‌ها می‌گویند آدمی خود را نبایست ارزان بفروشد و بهای آدمی تنها بهشت است. اما این را که گفته‌اند و در کتاب هم آمده است را حضرت حق با همگان گفته‌است و [ ادامه ی نوشته ]

ای عشق همه بهانه از توست

۱- عاشق واقعی وقتی به معشوقش می‌رسه، به صورت احمقانه‌ای نمیاد که شرح فراق بگه و بناله و … . فرصت وصال کمه و جهان جهان خام است و بی‌بنیاد و ازین فرهاد کش فریاد و اینها چیزی از توش درنمیاد. اون دو دقه رو باس چسبید و لبی و کناری و … :) من [ ادامه ی نوشته ]

دردانه‌ای در طبع هر سودایی‌ای هست، هر کور را در کار خود بینایی‌ای هست.

بسم الله. در شهر باران می‌آید. که چه؟ که مرده می‌برند کوچه به کوچه. که گفت: «شهر سیمرغ سترگی‌ست که پوپک مرده‌ست، کوچه‌ها کوچ بزرگی‌ست که کودک مرده‌ست» و زیبا گفت. که ما در حال کوچ بودیم و سخن‌هامان غریبانه و عاشقانه بود. که ما زمین‌گیر شدیم و کوچ بزرگ‌مان تبدیل شد به کوچه های [ ادامه ی نوشته ]

وحشت از آیینه‌های روبرو را می‌شناسم، رو نیاوردن به سمت گفت‌وگو را می‌شناسم

  • ۶ اردیبهشت ۱۳۸۹
  • نوشته شده درعمومی

بسم الله الرحمن الرحیم ۱- چیزی که این روزها داغ است، بحث ازدواج است. داغ البته بین دوستان من. عمده‌شان ازدواج کرده‌اند و یکی دونفری هم که مانده‌اند، در شرف سوار شدن روی همان شتری هستند که می‌گویند در خانه هر کسی می‌خوابد. متاسفانه در مورد بنده، که فعلن خود همان شتر مذکور، خیلی قرص [ ادامه ی نوشته ]

SEO Powered by Platinum SEO from Techblissonline